Jak zminimalizować koszty ogrzewania?

 - 
Aby oszczędzać ciepło, a tym samym- pieniądze, należy wyzbyć się dawnych nawyków pochodzących z czasów, kiedy koszty ogrzewania były relatywnie niższe do obecnych, a systemy grzewcze – o wiele bardziej prymitywne.
Należy pamiętać, by:
  • prawidłowo wietrzyć pomieszczenia,
  • unikać ich przegrzewania,
  • opuszczać rolety w oknach (jeżeli są) na noc,
  • nie zastawiać grzejników, ani zaworów termostatycznych,
  • ustawiać temperaturę dzienną i zredukowaną (jeśli pozwala na to regulator),
  • wyznaczać okresy, kiedy regulator „pilnuje” temperatury wody użytkowej (jeśli automatyka na to pozwala),
  • wyznaczać okresy pracy pompy cyrkulacyjnej wody użytkowej (jeśli pozwala na to regulator),
  • korzystać z ciepłej wody użytkowej w sposób rozważny,
  • regularnie zlecać dokonywanie przeglądów urządzenia,
  • zaopatrywać się w paliwo dobrej jakości (szczególnie- dotyczy oleju opałowego).
Część wymienionych uwag jest zrozumiała. Niektóre wymagają, z pewnością, objaśnień.

Szerzej, ale na krótko!
Lepiej otworzyć okno szerzej i wietrzyć krótko, niż pozwolić, by ciepło nieustannie uciekało przez niewielką szczelinę. Należy też pamiętać, aby wcześniej pozamykać zawory termostatyczne.
Czy kochamy tropikalne upały?
Chyba, nie! Dlatego też nie warto doprowadzać do przegrzewania pomieszczeń, które często prowadzi do takich „odruchów bezwarunkowych”, jak otwieranie okien na oścież. Dla większości ludzi temperaturą komfortową jest już 20ºC, a każdy stopień więcej to nawet do 6% większe rachunki za ogrzewanie
Co dwie, to nie jedna…
Opuszczona roleta stanowi dodatkową przeszkodę dla „uciekającego” ciepła.
Nie przeszkadzaj grzejnikom „w pracy”!
Podobnie, jak roleta stanowi dodatkową przeszkodę dla „uciekającego” ciepła, tak meble (czy inne duże przedmioty) stojące tuż przy „kaloryferze” będą „utrudniały” jego przepływ do pomieszczenia.
„Normy” i „redukcje”
Często regulatory kotłów „z wyższej półki” posiadają możliwość ustawiania przedziałów czasowych (różnych
w zależności od pory dnia i dnia tygodnia), w których w pomieszczeniach utrzymywana jest tzw. temperatura normalna, zwana przez niektórych – dzienną. Poza tymi przedziałami utrzymywana jest tzw. temperatura zredukowana (potocznie – nocna). W zależności od regulatora, może tych przedziałów czasowych (temperatury normalnej) być nawet 4.
Nie oznacza to jednak, że producent urządzenia zaleca tak częste zmiany temperatury wymaganej. Zbyt wiele „skoków” temperatury może prowadzić do efektu przeciwnego do zamierzonego – strat energii. Zaleca się więc, aby ustawiać maksymalnie 2 przedziały temperatury „dziennej”:
rano- przed wyjściem do pracy/szkoły, po południu/wieczorem – po powrocie do domu.
Ponadto, różnica pomiędzy temperaturą dzienną i zredukowaną nie powinna przekraczać 3 stopni – np. jeśli w ciągu dnia oczekuje się 20ºC w pomieszczeniu, redukcja temperatury na noc nie powinna być większa niż do 17ºC. Zbyt intensywne wychłodzenie pomieszczeń może spowodować, że do ich późniejszego dogrzania kocioł zużyje więcej paliwa, niż gdyby nie różnicować temperatury wcale.

Produkcja domków letniskowych – stale rosnący trend.

 - 

1. Praktyczne porady budowy domków letniskowych

Wybór materiału : Postaw na drewno!

Drewno i materiały drewnopochodne

Drewno jest materiałem budowlanym stosowanym w konstrukcjach ściennych i dachowych, do produkcji okien i drzwi, układania podłóg oraz do okładzin ściennych. Szczególnie przydatne w budowie domków wypoczynkowych.

W budownictwie wykorzystuje się również produkty drewnopochodne:

• płyty wiórowe,
• płyty wiórowe OSB,
• płyty pilśniowe,
• sklejki,
• oleiny i forniry.

Podłogi drewniane

Podłogi drewniane można podzielić na:

• z elementów z litego drewna (lite deski, klepki parkietowe i mozaika),
• z elementów z drewna klejonego warstwowo (deski klejone warstwowo).

Deski podłogowe

Deski mają najczęściej długość 0,5-6 m, grubość 21-30 mm, szerokość 8-18 cm. Najlepiej zamówić u producenta: http://www.e-budowadomu.pl/producent-domkow-letniskowych-warminsko-mazurskie Krawędzie desek mogą być wyprofilowane na pióra i wpusty lub na zakładkę. Deski mocuje się na drewnianych legarach. Pod legarami rozkłada się warstwę hydroizolacji z folii, a pomiędzy legary można założyć wełnę mineralną.

Parkiet

Parkiety robi się z klepek – podłużnych deszczułeczek o grubości 16-22 mm, długości 200-500 mm i szerokości 30-100 mm, które łączy się na pióro i wpust. Istnieją również klepki lamelowe z gładkimi bocznymi ścianami – cieńsze od klasycznych, które łączy się na styk.
Podłożem pod tradycyjny parkiet może być podkład z desek, płyt wiórowych lub jastrych cementowy i gipsowy. Klepki przykleja się najczęściej, za pomocą specjalnych klejów do parkietów. Do podłoży drewnianych i drewnopochodnych klepki tradycyjne łączone na wpust i pióro można też przybijać. Układanie parkietu rozpoczyna się zawsze od środka pomieszczenia.

Podłogi warstwowe charakteryzują się prostym montażem oraz tym, że nie ulegają odkształceniom. Krzyżowe ułożenie warstw względem siebie umożliwia pracę drewna.
Wierzchnia warstwa tzw. licowa wykonana jest z drewna wysokogatunkowego. Wyglądem może przypominać pojedynczą deskę lub klepki parkietowe. Warstwa ta pokryta jest wielowarstwowymi powłokami lakierowymi utwardzanymi promieniami UV lub termicznie. Rdzeń jest zbudowany z listewek drewna iglastego ułożonych prostopadle do warstwy wierzchniej. Spodnia warstwa to sklejka lub okleina z drewna iglastego.

Energooszczędna budowa domków.

Na świecie spotyka się już eksperymentalne budynki jednorodzinne, tzw. zero-energetyczne w odniesieniu do zapotrzebowania na energię w ogóle (do ogrzewania, zasilania urządzeń, oświetlenia, gotowania). Nie wymagają one dostarczania z zewnątrz energii w żadnej postaci i zapewniają utrzymanie odpowiedniego komfortu cieplnego.

Aby energooszczędny budynek funkcjonował poprawnie, należy znaleźć mu odpowiednią działkę. Najlepsza będzie taka, na której będzie można zbudować dom zorientowany na południe, ale nie należy się przejmować odchyleniami od tego kierunku sięgającymi kilkunastu stopni. Dobrze, gdyby szerokość działki pozwoliła na takie zaprojektowanie budynku, aby wszystkim pomieszczeniom mieszkalnym dostarczyć południowego światła.

Na jaki dach zdecydować się w przypadku domu letniskowego?
Na początku należy wymienić wszystkie rodzaje dachów:
1. Jednospadowy
2. Dwuspadowy
3. Czterospadowy
4. Półszczytowy
5. Namiotowy
6. Naczółkowy
7. Wielospadowy
W budownictwie jednorodzinnym nie spotyka się stropów wykonanych całkowicie ze stali: byłyby zbyt drogie, a w dodatku – bardzo akustyczne (głośne). Rowiązaniem zdaje się być budowa domu pod klucz zamówiona u firmy, która weźmie tę kwestię pod uwagę. Ciągle jednak – zwłaszcza w budynkach remontowanych – stosuje się stropy na dwuteowych belkach stalowych, nazywanych przez wykonawców tregrami lub szynami (często konstrukcja pochodziła rzeczywiście z rozbieranych przez kolej torowisk). Kiedyś przestrzeń pomiędzy belkami stalowymi, rozstawionymi co 1,0-1,4 m, wypełniano zbrojonymi płytami z cegły (płyty Kleina). Obecnie zastąpiły je niewielkie prefabrykowane płyty żelbetowe, które wsuwa się pomiędzy belki i opiera na ich dolnych stopkach. Ponieważ wysokość belek stalowych jest większa niż grubość płyt, przestrzeń nad nimi wypełnia się lekkim kruszywem lub styropianem. Na wierzchu stropu układa się gładź wyrównującą.